Spraakherkenning

In groep 5 van de basisschool in Ilpendam zou ik iets vertellen over stamboomonderzoek voor jonge kinderen. Ik had een leuk schema van internet geplukt, een stukje perkament, een echte gebruikte ganzenveer en nog wat andere prullaria verzameld om mijn verhaal aanschouwelijker te maken. In een PowerPoint-presentatie had ik mijn verhaal in eenvoudige taal samengevat. 

Voor de les had ik alles op een tafeltje uitgestald. De kinderen kwamen er omheen staan. Zij mochten onderbreken zodra zij iets wilden vragen. En omdat ik mij er terdege van bewust was in Noord-Holland te zijn, stak ik in mijn beste Algemeen Beschaafd Nederlands van wal. Mijn eerste zin had ik nog niet uitgesproken of daar ging een vingertje omhoog. Mezelf afvragend wat er nu al viel op te merken of te vragen gaf ik het joch zoals beloofd het woord. Heel beslist merkte hij op: “Meneer, ik kan horen dat U uit Brabant komt.”